Sevgiye logos demişler, logos bir kişinin kendi kişisel dünyasını ifade eder. Kozmos ise (normal şartlarda) tüm logosların toplamıdır. 

Sevgi yapıcıdır, nefret yıkıcıdır denir. "Sevgi elbette her anlamda nefretten üstündür ancak sevgininde tehlikelisi de var". 

Sevmek, sevenin kim olduğuna bağlı şekilde pozitif ya da negatif enerji dalgalarını dışa ve evrene ya da herhangi bir kişiye gönderir. 

Bir sevgi yoğunluğu seni kaplar ve mutlu olursun ancak o yüksek varlık seni kendine bir parça ya da logosuna bir parça yaparak beslemeye ve senden beslenmeye çalışabilir. Bu anlamda özgürlüğünü kaybettiğin halde ortaya koyduğun üst varlığa eşlik etme düzenin seni memnun eder, mutlu eder. İşte burada sahte bir mutluluk ve köleliği kabullenmek var.

caserbix